ကန္႔ကြက္မဲေပး.... ဒို႔ေသြးေၾကြး

ဒို႔ရိုေသေလးစားတန္ဖိုးထားတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကို မင္းတို႔သတ္ခဲ့တယ္။
မင္းတို႔ရဲ႕မိဘေတြျဖစ္တဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ေသြးေတြနဲ႔ ေျခေဆးခဲ့တယ္။
မိဘတိုင္းရဲ႕ ရင္ႏွစ္သည္းျခာျဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကိုလည္း မင္းတို႔သတ္ခဲ့တယ္။
ဒို႔ျပည္သူေတြအကုန္လံုး မင္းတို႔ကို ဘယ္ေလာက္ပက္ပက္စက္စက္ ရြ႔ံမုန္းတယ္ဆိုတာ ကမၻာကသိေစရမယ္။
ကန္႔ကြက္မဲသည္ တို႔ရဲ႕လက္နက္ပဲျဖစ္တယ္။
သန္း(၅၀)ေက်ာ္ ျပည္သူေတြဟာ ဒို႔ရဲ႕လူေတြပဲ.....
လက္တြဲညီညီ မဲရံုဆီသို႔ ကန္႔ကြက္မဲေပး ျပည္သူ႔အေရး ေသြးေၾကြးဆပ္ခြင့္ႀကံဳၿပီေဟ့.........

Independent Day Open Letter by SCMM

ျပည္ေထာင္စု လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ

ရက္စြဲ- ဇန္န၀ါရီလ၊ ၄ရက္၊ ၂၀၀၈

(လြတ္လပ္ေရးေန႔)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ န.အ.ဖ ေခါင္းေဆာင္မ်ားခင္ဗ်ား၊ ၊

ဦးစြာေျပာၾကားလိုသည္မွာ ကၽြႏိုပ္တို႔အေနျဖင့္ တမ်ိဳးသားလံုး၏ လက္ငင္းႏွင့္ ေရရွည္အက်ိဳးစီးပြား ကို ေရွးရွဳ၍ ျပည္ေထာင္စုကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာစိတ္၊ လူသားတဦးခ်င္းစီ၏ လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစားတန္ဖိုးထားေသာ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ဤစာကို ေပးပို႔ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ကိုလိုနီကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း(၆၀)ရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသားမ်ား အေနျဖင့္ လြတ္လပ္ေရး၏ အရသာကို တင္းျပည့္၊ က်ပ္ျပည့္ မခံစားရဘဲ၊ ျပည္တြင္း စစ္ဒဏ္ႏွင့္ လြတ္လပ္ျခင္း၊ ညီမွ်ျခင္း၊ တရားမွ်တျခင္း စသည့္ ေလာကပါလတရားမ်ား ခ်ိဳ႕တဲ့သည့္ေ၀ဒနာကို အလူးအလဲ ခံစားေန ၾကရဆဲျဖစ္ၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းမွ ယေန႔တိုင္ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးေပ။ ထို႔အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပႆနာမွာ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားအၾကားတြင္ ေခါင္းခဲစရာ ပုစၦာတပုဒ္ ျဖစ္ေန ျခင္းမွာလည္း တိုင္းျပည္အတြက္ အလြန္ရွက္စရာေကာင္းလွပါသည္။

ယေန႔ ျပည္ေထာင္စုတမ်ိဳးသားလံုး ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနၾကရသည့္ ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ စီးပြားေရး စသည့္ ဘက္ေပါင္းစံု အေထြေထြအက်ပ္အတည္းမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာ လူ႔ေဘာင္ တရပ္ တည္ေဆာက္ႏုိင္ေရးအတြက္ အမ်ိဳးသားညီၫႊတ္ေရးမွာ အထူးပင္ အေရးႀကီးလွပါသည္။ ထိုသို႔ တမ်ိဳးသားလံုး ရင္ၾကားေစ့ႏိုင္ေရးအတြက္ န.အ.ဖ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ ေသာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ား အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳးေပါင္းစံု ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလံုး လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ၊ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးစြာျဖင့္ တန္းတူရည္တူ ၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြး၍ အေျဖရွာၾကေသာ နည္းလမ္းမွတပါး၊ အျခားနည္းလမ္း မျမင္ပါ။

စစ္မွန္ေသာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ားအား တရက္ေစာ၍ က်င္းပႏိုင္လွ်င္ တုိင္းျပည္အတြက္ တရက္ပို၍ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏိုင္သကဲ့သလို႔ တရက္ေနာက္က်လွ်င္၊ တရက္ေနာက္က်သေလာက္ နစ္နာဆံုးရံႈး မႈမ်ား ရွိေစႏိုင္ပါသည္။ သို႔ပါ၍ အဓိပၸယ္ျပည့္၀ၿပီး အားလံုးပါ၀င္ႏိုင္ေသာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ အျမန္ဆံုး အေကာင္အထည္ေပၚလာေစေရးအတြက္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အေနျဖင့္ အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ စိတ္ထားမ်ား၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားျဖင့္ လက္တြဲႀကိဳးပမ္းသြားရန္ အထူးလိုလားလွ်က္ရွိပါသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ အတိတ္ဒဏ္ရာမ်ားအား သမုိင္းသင္ခန္းစာမ်ားအျဖစ္ ျပည္ဖံုးကားခ်ခဲ့ၿပီး သင္တို႔၊ ကၽြႏ္ုပ္ တို႔အားလံုး၏ ယေန႔ႏွင့္ မနက္ျဖန္မ်ားစြာအတြက္ကိုသာ အမ်က္အၫႈိးမထားဘဲ ခ်စ္ေသာမ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္ၾက ျမင္ၾကႏိုင္ေရးသည္ အသက္တမွ် အေရးႀကီးေနပါၿပီ။ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ တင္းမာေရးလမ္းေၾကာင္း ေပၚတြင္ တဖက္ႏွင့္တဖက္ ေက်ာခိုင္းၿပီး မ်ဥ္းၿပိဳင္ေရႊ႕လ်ားေနၾကဦးမည္ဆိုပါက တိုင္းျပည္၏ လူမႈစီးပြား ဒုကၡ အ၀၀မွ ကုစားဖို႔ရန္ ေဆးမွီႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။ ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ လူထု၏ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀မႈႏွင့္ မြန္းက်ပ္ပိတ္ေလွာင္ေနမႈမ်ားက အံုႂကြမႈမ်ားႏွင့္ ေသြးထြက္သံယိုျဖစ္မႈမ်ားဆီသို႔ မေရွာင္ႏိုင္၊ မတိမ္းႏိုင္ေတာ့ ဘဲ ၀င္ေရာက္တိုးတိုက္မိလိမ့္ဦးမည္ ဆိုသည္မွာ သံသယျဖစ္စရာမရွိပါ။

သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ န.အ.ဖ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး ျပည္ေထာင္စုသားအားလံုး စိတ္ႏွလံုးရႊင္ၿပံဳးႏိုင္ေရးအတြက္ ထင္သာျမင္သာေသာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ တရပ္အျဖစ္ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံေနၾကရေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အပါအ၀င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုးအား ခၽြင္းခ်က္ မထားဘဲ ယေန႔ ဇန္န၀ါရီလ (၄)ရက္ (လြတ္လပ္ေရးေန႔)မွစတင္၍ ေဖေဖၚ၀ါရီလ (၁၂)ရက္ (ျပည္ေထာင္စု ေန႔) ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ျပည္လည္လႊတ္ေပးပါရန္ႏွင့္ စစ္မွန္ေသာေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ားအား အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ အျမန္ဆံုး စတင္ပါရန္ ေလးနက္တည္ၾကည္စြာ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။ ။

လူထု လႈပ္ရွားမႈ ႀကီးၾကပ္ေရး ေကာ္မတီ

Wonderful Myanmar

“ဘာေျပာတယ္ေလာ္ရာ”

“စိတ္မ၀င္စားဘူးလို႔ ေျပာတာပါ ဒယ္ဒီ”

“မရဘူးသမီး။ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ မင္းဗမာစာ၊ ဗမာစကား မတတ္လို႔မရဘူး”

“ဒါဆိုလည္း ေနာက္မွတတ္မယ္ ဒယ္ဒီ။ အခုသမီးမွာ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းနဲ႔ ဂ်ပန္ယဥ္ေက်းမႈအတန္းေတြ တက္ရဦးမယ္”

“အဲဒါ ခက္တာပဲ။ ဘာကအေရးႀကီးလဲဆိုတာ မင္းတို႔ကေလးေတြ မခြဲႏိုင္ဘူး။ ဗမာစကားတတ္ရင္ ကမၻာမွာ မင္းသြားခ်င္တဲ့ဆီ သြားလို႔ရၿပီ။ မင္းလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ လုပ္လို႔ရၿပီကြ”

“အဂ္လိပ္စာထက္ပဲ အသံုး၀င္ဦးမလား ဒယ္ဒီရာ”

“၀င္ၿပီလား သမီ။ ကဲ .... မင္းဗမာစာ၊ ဗမာစကားတတ္ၿပီ ဆိုပါေတာ့။ ပထမဆံုး မင္းရန္ကုန္က မာစတာ တန္းေတြ တက္ခြင့္ရမယ္။ မင္းဘူးဦးၾသဘာသရဲ႕ စာေကာင္းစာခန္႔ေတြ ဖတ္လို႔ရမယ္ ... ၿပီးေတာ့....”

“ရွိတ္စပီးယားထက္ပဲ ေကာင္းဦးမလား။ ဒါထက္ ဂ်ပန္လူမ်ိဳး အေဖက ဒီလိုေျပာတာကို အံ့ၾသမိပါရဲ႕”

“ဘာကြ .... ေအး .... ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ေလာက္ကဆို ငါေျပာတာ မွားခ်င္မွားမယ္။ အခုလို အခ်ိန္မွာေတာ့ မင္းဗမာစာမတတ္ရင္ ဘာျဖစ္မယ္ထင္လဲ”

“သိပ္ေတာ့ မထူးပါဘူး”

“ဟာ ... သိပ္ထူးတာေပါ့ သမီးရယ္။ ကဲ .... ဒယ္ဒီေျပာမယ္ .... နားေထာင္။ ဗမာစာမတတ္ရင္ ေနာက္ ႏွစ္ဆန္းမွာ ထြက္လာမယ့္ Microsoft ရဲ႕ Window Popa (၀င္းဒိုးပုပၸါး)ကို မင္းဘယ္လိုသံုးမလဲ။ ထားပါ ေတာ့ မင္းက Open Source လို႔။ Linux ရဲ႕ “ဟသၤာေရာင္ အပိုင္း(၆)” (Hintha Shine Core 6) ကိုေရာ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္မလဲ။

အလုပ္လုပ္လို႔ မေကာင္းေတာ့တဲ့ Window Vista နဲ႔ ေနခဲ့ခ်င္ရင္ေတာ့ မင္း အေမရိကကိုသြား။ ေခတ္ေရွ႕ ေျပးေနတဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွကိုေတာ့ မလာေလနဲ႔။ ေနာက္ၿပီး Cell Phone နဲ႔ ေျမပံုစနစ္ေတြမွာဆိုရင္ မင္းဗမာစာမတတ္တာနဲ႔ သံုးရခက္ၿပီ”

“ဘာဆိုင္လဲ ဒယ္ဒီရာ”

“ဆိုင္တာေပါ့ .... On Touch Screen နဲ႕ Voice Command ေတြသံုးထားတဲ့ (ဆသရ) အမ်ိဳးအစားဖံုးေတြ ကို မင္းဘယ္လို အသံုးခ်မလဲ။ ေျမပံုက စာတန္းေတြကလည္း ဗမာလိုေလ”

“Sony နဲ႕ Nokia ကေတာ့ အဂၤလိပ္လို သံုးပါေသးတယ္“

“ဒယ္ဒီသိၿပီ။ ငါ့သမီးက ၀ိဇၨာတန္းတက္ၿပီး ေခတ္နဲ႔မ်က္ေျခပ်က္ေနတာကိုး။ မင္းေျပာတဲ့ တံဆိပ္ေတြက နည္းပညာပိုင္းမွာ ဆသရကို မမွီေတာ့ဘူးကြ။ စစ္ကိုင္းမွာ လုပ္သြားတဲ့ ဆသရအေရာင္းျမႇင့္တင္ေရးပြဲကို MRTV ၂၃က တိုက္ရိုက္လႊင့္လို႔ ေဖေဖၾကည့္လိုက္ရတယ္။ သိပ္ကိုေကာင္းတဲ့ လက္ကိုင္ဖံုးေတြပဲ သမီး။ Nokia ဆိုတာ ကေလးကစားတာပါကြာ။ ကဲ .... ဒီေတာ့ သမီး ဗမာစာ သင္တန္းသြားတက္။ ၿပီးရင္ ေနာက္လထဲ ဒယ္ဒီ ဗမာျပည္သြားရင္လိုက္ခဲ့ေတာ့။ ဟုတ္ၿပီလား”

“ဗမာျပည္၀င္ခြင့္ ဗီဇာက ထင္သေလာက္မလြယ္ဘူးေနာ္။ ေနာက္ၿပီး ဒယ္ဒီက ဘာသြားလုပ္မွာလဲ”

“ဒယ္ဒီက ေတာင္ငူမွာလုပ္မယ့္ ေလယာဥ္ျပပြဲကို သြားမယ္။ ဗမာျပည္လုပ္ “မိုးယဲဆင္” ငါးထပ္လူစီး ေလယာဥ္ကို အဓိကၾကည့္ခ်င္လို႔ပါ။ အဲဒီေလယာဥ္က ေျပးလမ္းမလုိဘူး။ ၿပီးေတာ့ အေတာင္ပံေတြကိုလည္း ေခါက္သိမ္းႏိုင္သလဲ။ သမီးပါရင္ေတာ့ ရန္ကုန္ ျမကၽြန္းသာပန္းၿခံထဲက ေရေအာက္ျပခန္းမွာလုပ္မယ့္ စက္ရုပ္အေလးမၿပိဳင္ပြဲကို ၀င္ၾကည့္မလားလို႔ေလ”

“စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ ေကာင္းသားပဲ။ ဒါနဲ႔ အစားအေသာက္က အဆင္ေျပပါ့မလား ဒယ္ဒီ”

“ဟား ဟား...... ငါ့သမီးလဲ သူ႔အေမနဲ႔တူလာၿပီ။ ႀကံဖန္ပူတတ္လာတယ္။ ဒီမွာ သမီး ..... ဗမာျပည္မွာ မရတာမရွိဘူး။ သမီး ဘာစားခ်င္သလဲ။ အဆူးမပါ အနံ႔ကင္းတဲ့ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္စတုိင္ ဒူးရင္းသီးလား။ သယ္ယူရလြယ္ကူတဲ့ ေလးေထာင့္ပုံ ၾကက္ဆင္ဥလား။ ေလဆာနဲ႔ အရိုးေတြကိုေခ်ၿပီး တေကာင္လံုး၀ါးလို႔ရ ေအာင္လုပ္ထားတဲ့ ငါးသေလာက္ေပါင္းလား။ ဥေရာပသားေတြအတြက္ သီးသန္႔လုပ္ထားတဲ့ အျဖဴေရာင္ပုန္းရည္ႀကီးလား။ ဒါမွ မဟုတ္.....”

“ေတာ္ပါၿပီ ဒယ္ဒီရယ္။ ဗိုက္ေတာင္ဆာလာၿပီ။ သြားေရးလာေရးနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးက ....”

“သမီး .... သမီးေမးခြန္းေတြက နည္းနည္းေဘးေရာက္လာၿပီ။ ဗမာျပည္သြားမယ္ဆို ဒါေတြကို ထည့္စဥ္းစားဖို႔ကို မလိုဘူးေလ။ ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းတာနဲ႔ ေအာက္ဆီဂ်င္စစ္စစ္ထည့္ထားတဲ့ ေလရွဴဘူးေတြေပးမယ္။ ေနေရာင္ျခည္ကာတဲ့ ဦးထုပ္နဲ႔မ်က္မွန္ လည္းေပးမယ္။ ရာသီဥတုေၾကာင့္ေတာ့ သမီး မပူရေတာ့ဘူး။ သမီးသြားမယ့္ ဟိုတယ္တိုင္းမွာ သမီးစီးလာတဲ့ကားတံခါးကို လာကပ္မယ့္ Tube ေတြရွိတယ္။ အဲဒီအေပၚ ေျခေထာက္ခ်လိုက္ရံုနဲ႕ အလိုအေလ်ာက္ေရြ႕လ်ားၿပီး သမီးကို Reception ကို ပို႔ေပးလိမ့္မယ္။ အဲဒီမွာ ဘာသာစကား အနည္းဆံုး (၅၉၀)ေလာက္ေျပာတတ္တဲ့ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းေတြ ေစာင့္ေနလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဘာတဲ့... ဆက္သြယ္ေရးဟုတ္လား.... ဗမာနယ္စပ္ကို ေလယာဥ္ျဖတ္တာနဲ႔ အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္ရၿပီ။ GSM ေတြသယ္လာရင္ ေျပာလို႔ရၿပီ။ အဲ ....ကိုယ့္ဖုန္းကို ယူလာဖို႔ေမ့လာရင္လည္း မပူပါနဲ႔။ ေလဆိပ္မွာ လက္ကမ္းစာေစာင္ေ၀သလို GSM ေတြ လိုက္ေ၀ေနတဲ့ ခ်ာတိတ္ေတြရွိတယ္။ ႀကိဳက္တဲ့ GSM Card ေရြးယူ။ Hand Set ကေတာ့ ထုတ္ထားတာ (၂)ပတ္ၾကာတဲ့ ေမာ္ဒယ္ဆိုရင္ အလကားယူလို႔ရတယ္ေလ။ အမ်ားစုကေတာ့ “ဆသရ”လို႔ေခၚတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးတံဆိပ္ ေတြေပါ့ေလ”

“ေအာ္ ... ေကာင္းလိုက္တာေနာ္။ ဒါနဲ႔ အစိုးရနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးကေရာ ....”

“အစိုးရ ... အစိုးရ ... ဒီအစိုးရကေတာ့ကြာ .... ေဖေဖေျပာမယ္ ... ဒီလိုရွိတယ္ .....”

ထိုစဥ္ ... “ဆုိက္ကားအားလား”ဟူေသာ ခရီးသည္အသံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း လန္႔ႏိုးသြားကာ ခရီးသည္ကို လိုရာသို႔ တင္ေဆာင္လိုက္ပို႔ေလေတာ့သတည္း။

အေမေရ

ဗကသမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္

အေမ့ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယံုၾကည္ခ်က္ကို

သားတို႔လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ရင္း

အေမ့ရဲ႕အိမ္မက္ေတြကို သားတို႔ေတြလည္း

ဆက္မက္ေနၾကတယ္။

အေမတို႔ေခတ္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြဟာ

အခုသားတို႔ရဲ႕ အသက္ရႈႈသံေတြပါတယ္။

အေမတို႔တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ေတြ

သမဂၢအစဥ္အလာေတြ

အမွန္တရားထံ သက္၀င္ယံုၾကည္မႈႈေတြကို

အေမြဆက္ခံၿပီး

ေတာ္လွန္ေရးခရီးကို သားတို႔ဆက္လွမ္းေနၾကတယ္။

အေမတို႔ေတြ႔႕ခ်င္ျမင္ခ်င္တဲ့ကမၻၻာဟာ

သားတို႔ ေတြ႔ခ်င္ျမင္ခ်င္တဲ့ကမၻာပါပဲ။

အေမတို႔ မေမာမပန္း

ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့

ေတာ္လွန္ေရးဆိုတဲ့ခရီးလမ္းဟာ

သားတို႔လည္း မေမာမပန္းပဲ

ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္ပါတယ္။

ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားမယ္လို႔႔လည္း

ကတိျပဳပါတယ္။

သားတို႔ အသက္နဲ႔အမွ် ဂါရ၀ထားရတဲ့

အေမေရ

အမွန္တရားက ေအာင္ပြဲခံတဲ့ေန႔႔မွာ

အေမ့ကို ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔႔လည္း ရွိေနခ်င္ပါတယ္။

အရာအားလံုးလည္း ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။

အေမအပါအ၀င္

ျပည္သူလူထုပို႔႔သတဲ့ေမတၱၱာနဲ႔႔

က်ေနာ္တို႔႔ လြတ္ေျမာက္ရွင္သန္ေနဆဲပါ။

က်ေနာ္တို႔႔နဲ႔အတူ

ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္လည္း

လြတ္ေျမာက္ရွန္သန္ေနဆဲပါ။

က်ေနာ္တို႔႔အတြက္

က်ေနာ္တို႔႔ႏိုင္ငံအတြက္

လူသားအားလံုးအတြက္

အေမ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔

ဆက္လက္ေမတၱၱာပို႔႔

ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါေစ။ ။

တုႏိႈင္းမမီ(ဆရာတင္မိုး)

တခ်ိန္တုန္းက

“သခင္မ်ိဳးေဟ့ - ဒို႕ဗမာ” တဲ့

စစ္ႀကီးၿပီးစ လြတ္လပ္ေရးမရခင္

‘ေသရဲတာ အလံနီ‘ တဲ့

၈၈-ခု၊ လူထုတိုက္ပြဲ

အသံစဲသြားၿပီး ေနာက္ပိုင္း

‘ေၾကာက္ရဲတာ ဒို႔ဗမာ‘လို႔

ေလွာင္စရာ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

ေၾကာက္တတ္ ေျမွာက္တတ္

ဒူးတုပ္ရိုက်ိဳး၊ ရွိခိုးတတ္တဲ့

ကပ္စားရပ္စား၊ အနပ္အပါးျပဳတတ္တဲ့

လူထုကိုဆန္႔က်င္၊ အာဏာရွင္ကိုရွစ္ခိုး

အရိုးအရင္းစားဖို႔

သြားရည္တျမားျမား က်တတ္တဲ႔

မျမတ္ေသာအက်င့္၊ အျမင့္ေသာအႀကံ

မမွန္ေသာလုပ္ရပ္ေတြနဲ႔

လုပ္ဇာတ္ေတြခင္းတတ္တဲ့

သိမ္ဖ်င္းတဲ့ဗမာ

အဲဒီစာရင္းထဲ မင္းပါသလား။

မင္းပါခဲ့ရင္

ဗမာလူမ်ိဳး မဟုတ္

ျမန္မာလူမ်ိဳး မဟုတ္

မမာ လူမ်ိဳးယုတ္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

အက်ိဳးရွိမရွိ မင္းမၾကည့္

သခင္ ႀကိဳက္မႀကိဳက္ အလိုလိုက္

အေခ်ာင္ႏိႈက္ခ်င္တဲ့ မင္းစိတ္ဓါတ္

ယုတ္မာတဲ့ မင္းလုပ္ရပ္

မင့္ အထၱဳပြတၱိဟာ

ေသနတ္နဲ႔ဓား ဦးစားေပး

အျမတ္နဲ႔တရားကို ဦးစားမေပးတဲ့

ေခြးမ်ိဳး ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

လူစင္စစ္က ေခြးျဖစ္ရတဲ့

ဘ၀ႏံုခ်ာ ဒို႔ဗမာ

ရာဇ၀င္သမိုင္း ရိုင္းခ်င္တိုင္းရိုင္း

လူ႔တိုင္းျပည္မွာ

တုႏိႈင္းမမီ ပါလားကြယ္။

ဒီကဗ်ာက ဆရာတင္မိုးရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲက တစ္ပုဒ္ပါ။ အားလံုးနဲ႕ေ၀မွ်ခ်င္လို႔ ကူးၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။